شاید درست نباشد یا بهتر بگو خوب نباشد که در مورد برنامه ای که در آن هستی، قلم بزنی، اما باید بگویم که ثریا کار مجموعه ای و عقبه ای بسیار با تجربه و مخلص است و من در این فضا فقط می توانم مبلغ کار این بزرگان و عزیزان زحمتکش باشم.

برنامه ثریا از 4 اسفند 90، از جانب گرووه دانش و اقتصاد شبکه یک و با موضوع دستاوردهای فضایی ایران، بر روی آنتن رفت. در کمترین زمان و بیشترین فشار کاری، فقط می توانم بگویم چیزی ندیدم به جز لطف خدا.

برنامه بر سه محور امید آفرینی در بعد داخلی، اقتدار در نگاه به ایران و نیز بررسی چالش ها و معضلات حوزه علم و فناوری و صنعت و اقتصاد استوار است. شعاری دارد این برنامه تحت عنوان: "ثریا، دیده بانی برای پیشرفت ایران".

مستحضرید که دیده بان اگر دیده بان منصف باشد، هم نقاط مثبت را می بیند و هم نقاط منفی را. فرق تیم و برنامه ثریا در دیدن نقاط منفی، توصیه آقاست که طعنه نقاط مثبتمان را می زنیم بر نقاط منفی و نه طعنه ی پیشرفت های بیگانگان بر عملکرد خودمان.

تا امروز دوشنبه، 25 اردیبهشت، نهمین برنامه را هم دوستان اجرا نمودند و برای دهمین برنامه در حال آماده شدن هستیم. موضوعاتی که بدان ها پرداخته ایم را تیتروار خواهم گفت:

برنامه 1 و 2: دستاوردهای فضایی ایران

برنامه 3: آسفالت

برنامه 4: فناوری هسته ای

برنامه 5 و 6: تجهیزات پزشکی

برنامه 7 و 8: فارغ التحصیلان کشاورزی

برنامه 9: نساجی

به حمد و ثنای الهی تعداد بینندگان این برنامه با وجود اینکه در کلاس برنامه هایی است که بینندگان خاص دارد و موضوع علم و فناوری است، از تصور خود ما و حتی سازمان بالاتر بوده و امیدواریم به برکت تاکیدی که در این سال یعنی سال تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی بر بحث ارتقای توان داخل در حوزه های مختلف داریم، بیش از پیش بتوانیم بر رسالت دیده بانی و بیان مشکلات و معضلات و محرومیت های کشور در حوزه های مختلف و معرفی فرصت های پیش رو و راهکارها گام برداریم.

برنامه سایت بسیار فعال و خوبی دارد و تا به حال خود برنامه و سایت آن، از جانب سایت و خبرگزاری های  مختلف پوشش خوبی داده شده است. نشانی سایت برنامه http://sorayatv.ir/  و شماره پیامک برنامه ثریا، 300001435 می باشد. 

وجه تسمیه برنامه: 

نام هایی از قبیل بیست، 1435، 1404، نود علم و فناوری و ثریا برای این برنامه پیشنهاد شد، اما با نظرهای دقیق دوستان، در نهایت نام ثریا برای این برنامه انتخاب گردید. ثریا را از حدیث نبوی آوردیم که فرمودند: دانش اگر در ثریا هم باشد، مردمانی از سرزمین پارس بدان دست پیدا خواهند کرد. به نظر خودم ثریا هم استعاره از دورنمایی والاست و همچنین بنا به ضرب المثل "خشت اول چون نهد معمار کج ... تا ثریا می رود دیوار کج"، می طلبد با توجه به این نام  نسبت به زیرساخت ها و بدیهیات آغازین و پایه ای هر حوزه مداقه داشته باشیم تا در بلندمدت با مشکلات عدیده مواجه نشویم و دیوار اموراتمان کج نرود.

وجه انتخاب شماره پیامک:

با توجه به بیانات حضرت آقا در سالهای 85 و 86 و تذکرات مکرری که در باب مرجعیت علمی ایران در 1435 و افق پنجاه ساله دادند و علیرغم تاکیدات مکرر ایشان، عدم رغبت مسئولین نسبت به این مطالبه و خواسته ی معظم له، خواستیم تا این باور در مردم ما و در خود ما و مسئولین ما ایجاد شود که 1435 دور نیست و در چشم بر هم زدنی خواهد آمد و باور داشته باشیم که می شود و می توانیم. تذکرمان را پس از 30000 آوردیم!

در نقاط قوت ثریا، نکاتی را اندک و مختصر اشاره کنم. 

1- جوان بودن کادر این برنامه

2- پیگیری ها و ارتباطات وسیع و گسترده تیم برنامه و ارتباط چهره به چهره که باعث شده مسائل و مشکلات را از زبان خود مردم و مستقیم و بی واسطه بشنویم

3-  خلاقیت های هنری و بصری که تقریبا چهارچوب های کهنه و بدون جذابیت فعلی رسانه ی ملی (البته در برخی برنامه ‌ها و شبکه ها) را کنار گذاشتیم و در جذب مخاطب بسیار حائز اهمیت است

4- قوت کار تحقیق و محتوایی برنامه و رساندن سر حد مسائل و راهکارها به حد اشباع که از زبان صاحب نظران هر حوزه، از دانشگاه و صنعت و بدنه ی کارشناسی کشور

و ... نقاط قوت دیگری که انشالله به جهت ایجاد فضای ژورنالیسم علمی در کشور تصمیم دارم از این به بعد در قالب تجربه بیان کنم.

* برنامه این هفته، چهارشنبه 27 اردیبهشت ماه نیز انشالله در ساعت 23:15 با موضوع نساجی به روی آنتن شبکه یک خواهد رفت.

کاش متروی کرج - تهران تا بینهایت ادامه داشت و می شد رمان خوند...

کاش انسان مثل روی پله‌ی مترو، پلش رو انتخاب کنه تا وقت جدا شدن صفحه‌ی صاف آهنیش، بین دو پله به اجبار پله‌ی پایین رو انتخاب نکنه...

کاش توی بین خوشی‌های زندگی، مثل وقتی بهمون قند تعارف می‌کنن، به برداشتن یکی قناعت کنیم تا مباد در پس چرخیدن انگشتهامون میون قندها، هیچی نصیبمون نشه...

باز هم تکین حمزه لو... با دختری در مه!

"آذرخش مهاجر"

داستان زندگی حاج احمد متوسلیان

دلم برای احمد متوسلیان تنگ شده است. دوست دارم لحظه ای که احمد می‌آید به ایران را ببینم. 

زمانی که از خیابان ما، از بیلبوردهای ما، از سیاسیون ما، از خانم های جامعه و ....دیدن می کند.

کاش از فتنه برایش نگویند. البته احتمالا احمد الان خیلی رنجور شده است. شاید کم نداشته باشد از حاجی بخشی. دوستانش می گفتند که ساواک چیزی از بدن حاجی نگذاشته است.

دعا می کنم غرق باران شوی      چو بوی گل یاس و ریحان شوی

چو یاران مهدی(عج) شمارش کنند   دعا می کنم جزو آنان شوی

چرا نوشتم این را!؟

http://www.mehrnews.com/fa/newsdetail.aspx?NewsID=1518148

آمده‌ایم تا برویم، نه این‌که بمانیم

المال و البنون فتنة... ما اگر نخواهیم در این فتنه (امتحان) ببازیم، 

به راستی چه میزان اندیشیده‌ایم که می‌توانیم در این میدان جان سالم به در ببریم و خویش را بخریم و  خویشتن را نفروشیم !؟

من و تو مثل یک مرداب ماندیم

خوشا آنانکه مثل رو د رفتند

نشود ها. باید دید، خوب هم دید، ولی گذشت و دل نبست... گفتنش راحت است. تا عمل شود...

می گه: نه، ممنون

می گم: به خاطر الکلش نمی خوری!!؟

می گه: آره، اذیتم می کنه!!

حالا تو بگو چی بهش بگم!!!

عزیزی می گفت، آقای فتاح وزیر سابق نیرو تعریف می کردند که در دیداری که با آقا برای ارائه کار داشتیم، وقت نماز که شد، آقا به بنده فرمودند که بعد از نماز بایستید، کارتان دارم.

آقا فتاح می‌گفتند که بعد از نماز آقا برگشتند و به بنده گفتند که آقای فتاح چه برنامه‌ای برای توسعه استفاده از انرژی‌های نو و توربین های بادی دارید؟

آقای فتاح می گفتند توضیحاتی دادیم و از توربین های 660 کیلوواتی برای آقا گفتند که آقا در پاسخ فرمودند که کافی نیست. باید به فکر توربین های بزرگتر باشید...

بنازم به این همه توجه و عنایت و ریزبینی و صد افسوس از مسئولانی که به خاطر اغراض های شخصی که به اطلاع عرض می کنم جلوی توسعه ی انرژی های نو را می گیرند.

به n دلیل باید برویم به سمت انرژی های نو. دیگر انرژی های نو، فانتزی نیست...رقم سرمایه گذاری در دنیا، 211 میلیارد دلار است. اما ما ....

ما ظرفیتی بالغ بر 100 مگاوات ایجاد کرده ایم و جهان 198000....حساب نکنید...0.05 درصد سهم ماست:-)

در هیچ جای دنیا همه اقسام انرژی را به زیر لحاف مردم نمی برند!

در روسیه که بیشترین ذخایر دنیا را در گاز دارد، چشم انداز را بسته اند بر کاهش سهم گاز در سبد انرژی...به این می گویند فکر. 

با گاز، اکراین را مدیریت کردند. مردم را ناراضی...دولت را مطلوب خویش مستقر نمودند...فقط با قطع گاز در زمستان...

ما اگر این فکر را ترویج نکنیم که هر کدام از مردم باید تولید کننده‌ی انرژی باشند و حتی اضافه مصرف خویش را به صورت تضمینی دولت ازشان بخرد، اوضاع به جای بدی خواهد رفت.

این روزها که روی انرژی‌های تجدیدپذیر داریم کار می کنیم، خیلی حرف ها دستگیرمان شده است.

امیدوارم به جایی برسد که مربعی از سلول فتوولتائیک به ضلع 100 کیلومتر در کویرهای ما مستقر شود تا برق کل ایران تامین شود...

امیدوارم از 40000 مگاوات انرژی بادی که در کشور داریم استفاده کنیم. کل تولید ما: 65000 مگاوات

امیدوارم همچون هندی ها که همه را فکر می کنیم مرتاضند! که در حدود 50 درصد از انرژی شان را از Bio Mass و فضولات حیوانی تامین می کنند، ما نیز لااقل از زباله هامان به جای دفعشان، برق تولید نماییم.

امیدوارم از جزر و مد 4 متری بهمن شیر در جنوب کشور، بتوانیم کلی برق تولید کنیم.

امیدوارم از زمین گرمایی اردبیل بتوانیم در حد چند10 مگاوات برق تولید کنیم و ...

شب آخر روضه‌ی مولا،

 مهدی سماواتی... مثل همیشه با نوای ملکوتیش، یاد و خاطره‌ی مولای یا مولای رو زنده کرد...

حاج کاظم صدیقی، بسیار منطقی و زیبا بحثش رو جلو برد. خیلی قشنگ از فضای معنوی و فضای یاران و اصحاب رسول خدا (ص) و امیرالمومنین (ع)، قضیه رو کشوند به عدم وصل شدن به اصحاب قدرت و زر و زور و تزویر در انتخابات. در کل راضی کننده بود.

مهدی سلحشور هم که ماشاءاللهش باشه، بسیار عالی خوند. سبک ها همان سبک های قدیمی بود، صدا با صلابت و گیرا. اشعار هم کار شده. در کل می شد به مهدی سلحشور چند تا ایراد اساسی گرفت در به کار بردن سبک ها در فضایی که هیئت فاطمیون سلام الله علیها نیست و در بیته! اما خدا ازش راضی باشه.

غذا هم که احتمال می شد داد که چمن های محوطه ی بیت، نقش سبزی قورمه سبزی را بازی می کرد! هر چه بود غذایی بود در محضر مولا و همانطور که می دانیم، تعداد گوشت های قورمه سبزی نذری را نمی شمارند!

آخر سر هم که می آمدیم، کتاب 72 سخن عاشورایی را به قیمت 5000 تومان از انتشارات دفتر حفظ و نشر آقا خریدیم و با خوردن یک معجون در کنار خیابان کشور دوست، برگشتیم جنبش.

در کل مهمانی خوبی بود این دهه ی اول. خدا انشاءالله همواره ما را بر سر سفره ی محرم ارباب مظلومان مقتدر عالم حفظ نماید.

یا منصور.....فأغث 

بودیم نه بردند...هم مصاحب بودیم با یکی از بچه های جبهه و جنگ که گویی ارباب دو عالم وی را مامور نموده بود که ما را هیئت به هیئت بگرداند!

می مستی های مشهد را که مپرس... منظور همان چای خانه های مشهد است!

شوله، آشی است نذری که اهل مشهد می پزند و می گیرند و لاجرم می خورند و کلا مثل اینکه درست کردنش سخت است و نایاب، لذاست که وقتی با دوستان از کنار دو خانم می گذشتیم، آدرسش را به هم می گفتند.

خوان، کرم است و در هر کرم خانه ای به قدر کفایتت می دهند؛ 

گر گدا کاهل بود تقصیر صاحب خانه چیست؟

دسته ها وارد حرم که می شدند هر کدام ذکری دو دمه و در بعضی از هیئات 4 و بروید تا 6 دمه! بعد حسرت خوردم که کاش با کاغذی این اذکار که گمان می کنم پرچم (نماد) هر کدام از این هیئت هاست، را می نوشتم.

ذکر یک دسته، ذکر میثم تمار(ع) بود، یا منصور فأغث...!

از شب عاشورا هیچ نگویم که ذکر لبمان اف بر تو ای دنیای دون بود.. فضا بسیار سنگین بود که چنانچه امشب شهادت نامه‌ی عشاق امضاء شود، فردا وای بر تو که زمین کربلا از خون عاشقان این دشتی که ارباب از آن به خدا پناه بردند، دریا می شود...

گذشت هر چه بود. 

شب شام غریبان به حد جان دادن محزون بودیم...

ای قافله سالار من ... ای دلبر و دلدار من...

فقط در این موضوع عجیب حیرانم که آقا ابوالفضل علیه السلام از حضرت سید الشهداء اذن میدان خواستند. شما بنگرید در ولایت پذیری این شیر و شیرزاده که پنج امام معصوم علیهم السلام بر بازوانش بوسه زده‌اند، حال حضرت فرمودند تو برو برای اهل حرم آب بیاور!

اگر به یک تخریب چی در جنگ بگویی برادر شما لطف کن توی عملیات کفش ها رو واکس بزن و آب تانکرها رو چک کن تا رزمنده ها تشنه نمونند، انگار که بهش فحش داده باشی.

عباسه اخوی، امام معصوم بهش گفت، بنفسی انت! خودمانیش می شه، جونم فدات!

حالا اون همه بزرگ مرد تاریخ رو دیده جلوی چشمانش تکه تکه شدند، برادرانش رو هم جلوتر فرستاده، الان مثل یه شیر خفته‌ست....می گه و سئمت من الحیاة، یعنی از زندگی سیر شدم...

لقد ضاق صدری من هولاء المنافقین .... سینم از این منافق ها تنگی می کنه...

مادر برات بمیره...مبهوتم در این ولایت پذیری عباس(عشق-بی نیازی-استقامت-سرفرازی) علیه السلام

به یاد حلقه انسانی استقامت در برابر استکبار

مجری بودم

یاد اون صحنه ای افتادم که حلقه رو شروع کردن به تشکیل دادن. 

پشت تریبون شروع کردم خوندن؛ یادش می کنم گریم می گیره...

باید گذشتن از دنیا به آسانی ...... باید مهیّا شد از بهر قربانی

با چهره‌ی خونین سوی حسین(علیه‌السلام) رفتن.....زیبا بود این سان، معراج انسانی

پایمان به بیت باز شد!

روز 11 آبان؛

عصر سه شنبه را رفتیم قم؛فلافل حرم نما! 

شب جمکران؛ خوابیدیم؛

بعد از نماز صبح، با یک پژو راهی تهران شدیم تا به دیدار برسیم. ساعت 7:50 بیت بودیم!

کلا باحال بود.

انگار داشت خودش رو می فشرد. ما که از آژانس پیاده شدیم، سریع پرید گرفت ماشین رو. برای خودش؟

نه...برای رئیسش. پس از خداحافظی با رئیس....

بیخیال...بعید می دونم بهت ماشین رو بده!

این دیالوگ چند نفر بود، در وزارت راه....

ساعت 19

جلسه با ...... معاون وزیر....

چقدر انسان می‌تواند صدیق باشد، چقدر می تواند یک فردی متواضع باشد.

و چه کسی فکر می کند یک مدیر در طبقه دهم یک وزارت خانه، تا ساعت 10 و حتی بیشتر بماند تا بلکه برد غبار ز راهی را....یعنی آسفالتش نماید!

آخر سر هم یکی آمد داخل جلسه. چهره‌اش آشنا می نمود! سید قاسم بی نیاز، مجری برنامه ی کنکور زمان ما و  مجری به خانه بر می گردیم حالا!

کلی مصاحبت نمودیم و آخر هم ما را تا ونک رساند.

روز خوبی بود. راضیم...تو هم باش!

ناخواسته به روی سیاهم نگاه کن!
یک بار هم به خاطر من اشتباه کن!

جانا! مگر شکستن دلها گناه نیست
قربان دل شکستن تو - پس - گناه کن!

با یک نگاه می کشی و زنده میکنی
مابین مرگ و زندگی ام ، یک نگاه کن!

حتی دروغکی شده از عاشقی بگو
امشب مرا برای همیشه سیاه کن!

کشتی مرا، ولی مرو از پیش کشته ات
تابوت بی قرار مرا سر به راه کن!

محورها و موضوعات اصلی بیانات در دیدار دانشجویان کرمانشاه

بازخوانی شاکله کلی انقلاب

بازخوانی هویت کلی انقلاب از آن جهت اهمیت دارد که حرکتمان چشم و گوش بسته و بدون توجه به آنچه اطرافمان میگذرد و آنچه در افق دوردست در نظر داریم انجام نشود. تا اگر انحرافی در حرکتمان است آنرا ببینیم و عاملش را بشناسیم.

● تحلیل پیری و جوانی نظام

○ زنجیره مرتبطی وجود دارد از انقلاب اسلامی (حرکت انقلابی که نظام مرتجع را ساقط می کند)  به نظام اسلامی (هویت مشخصی که مردم آن را انتخاب می کنند- برای ما جمهوری اسلامی است که در آن مردم سالاری از اسلام گرفته شده و با ارزشهای اسلامی همراه است)  به دولت اسلامی ( مجموعه نهادهای مدیریتی که بر اساس قانون اساسی شکل می گیرند ) به جامعه اسلامی ( که درآن آرمانهای اسلامی – نظیر عدالت، آزادی، عزت، رفاه و پیشرفت البته با مفاهیم اسلامی و نه غربی آن – برای انسانها ترسیم شده است ) و نهایتاً به تشکیل امت اسلامی می انجامد.

○ تحقق جامعه اسلامی هدف میانه است برای فراهم آوردن بستر عبودیت و معرفت خداوند و چون آرمانهایش بر پایه فطرت است هرگز کهنه نمی شود و تغییر نمی‌کند.

○ دولت اسلامی که وظیفه دارد جامعه اسلامی را با تعیین سازوكار و نهادسازى‌هاى لازم محقق کند، ممکن است بنا به اقتضائات زمان، نیاز به تغییر پیدا کند که نظام اسلامی این ظرفیت را دارد:

   • مانند سیاستهای اصل 44 ( که صدر و ذیلش بر اساس تامین شرایط شکوفایی اقتصادی در زمانهای گوناگون، متفاوت است ) یا جایگزینی نظام ریاستی با نظام پارلمانی در صورت لزوم در آینده

○  بازنگری و بازسازی هم بایستی بر خاسته از اصول اسلامی باشد نه بر پایه سلایق و منافع شخصی :

   • مانند شایسته گزینی که پیامبر در انتصاب یک جوان 19 ساله به فرمانداری مکه بعد از فتح آن انجام دادند

○ پیری و جوانی ملاک کاملی نیست؛ نظامی که بر پایه اخلاق باشد هرقدر از عمرش بگذرد زنده و جوان و نظام فاسد در ابتدای راه هم رو به زوال است.

       ● مساله رهبری

○ ولایت فقیه را امام(ره) معنا و پیاده کردند و با مدیریت بالنده، خود مظهر تام آن شدند.

○ عده ای با مغالطه، "ولایت مطلقه فقیه" را اطلاق از همه قوانین معنا کردند؛ در حالیکه امام(ره) خود بیشتر از همه به رعایت قانون ملتزم بودند.

○ در نظام اسلامی رهبر با از دست دادن شرایط خود به خود عزل می شود و تابع عزل توسط کسی نیست.

○ رهبری یک مدیریت کلان ارزشی است که از حرکت کلی نظام مراقبت می کند.

○ مدیریت اجرایی به عهده قوای مجریه و مقننه است و در وظایف آنها رهبری نه می تواند و نه حق دارد که مداخله کند.

○ رهبر آنجایی مسئولیت پیدا می کند که اتخاذ سیاستی منجر می شود به کج شدن راه انقلاب ( مانند مساله هسته ای و مساله روابط با آمریکا )

      ● مساله حزب و تحزب

○ با تحزب مطلقا مخالف نیستیم و آنرا منافی وحدت نمی دانیم ( حزب جمهوری اسلامی با تایید امام(ره) پایه ریزی و تشکیل شد )

○ حزبی مورد تایید است که تشکیل شده تا جامعه را به سطح بالاتری از معرفت سیاسی و عقیدتی برساند. این افراد به طور طبیعی قدرت را هم در دست خواهند گرفت؛ اما هدفشان این نیست.

○ در غرب حزب یعنی مجموعه ای برای کسب قدرت و این مطلقاً وجهی ندارد. گرچه اگر کسی دنبال این جور تحزب باشد، نظام جلوبش را نمی گیرد؛ اما مورد تایید نیست.

مسایل جهان

        ● رفتار غرب در عمل به مفاهیم ارزشی مورد ادعایش

غرب هرگز به آنها عمل نکرد و تنها تابلویی شدند به دست او که زیرش هر طور که خواست عمل کرد:

    • آمريكا يا ناتو زیر عنوان دموکراسی  به افغانستان حمله کرد تا آنجا را تبدیل به يك پايگاه ثابت برای زیر نظر گرفتن چين، هند، ايران و آسياى جنوب غربى کند.

    • عراق را با عنوان مبارزه‌ با سلاح کشتارجمعی و با هدف تسلط بر يك كشور ثروتمندِ نفت‌خيز در همسايگى جمهورى اسلامى و تسلط بر دنياى عرب و حمايت از اسرائيل و تكميل زنجيره‌ استكبار در اين منطقه، مورد تهاجم قرار داد.

    • نيروهاى ناتو به عنوان مبارزه با قذافی مرتباً به ليبى حمله‌ى هوائى مي‌كنند تا زمینه براى فعالیت شركتهاى نفتى  در منطقه‌اى كه مشرف به مصر، تونس، سودان، الجزائر و در كنار مديترانه در يك قدمى اروپاست فراهم شود و اينجا مركزى داشته باشند.

       ● وقایع منطقه 

○ از پیامدهای سرنگونی نظامهای طاغوتی منطقه، کشمکش بر سر نظام‌های جایگزین است. عده ای می کوشند تا نظامی بر سر کار آید که: 

   • همچنان وابسته به غرب باشد اما مدرن تر و ظاهر الصلاح تر

   • یا اینکه سکولار باشد و تعهد دینی نداشته باشد

   • یا به دنبال نظام اسلامی هستند با تفاسیر مختلف آن

در این عرصه کشاکش رفتار دولتمردان، رفتار مردم  و بطور کلی شاکله نظام جمهوری اسلامی تاثیرات متقابلی دارد.    

       ● سناریو اخیر آمریکا

○ مساله ترور و جنجال تبلیغاتی آمریکا یک سناریو است با هدف تحت الشعاع قرار دادن مسائل آمریکا ( جنبش فتح وال استریت ) که در 80 کشور دنیا حرکت عظیمی ایجاد کرده است. 

○ بسیاری از مشکلات اروپا ناشی از سیاست‌های شبکه خبیث صهیونیزم بر دولتهای آنهاست و روزی که ملتهای اروپایی این را بفهمند، حرکتها شدیدتر هم خواهد شد.

○ سرکوب‌های پلیسی اصل حرکت را از بین نمی‌برد و روزی شعله آن بنای استکبار و سرمایه‌داری را خواهد سوزاند.

○ مسئولین آمریکا مراقب باشند که حرکت ناشایست سیاسی و امنیتی انجام ندهند. چون ملت ما

   • همجون پیکره مستحکمی است که در برابر هر توطئه ای خواهد ایستاد

   • به کسی باج نمیدهد

   • می داند این وعده خداست که هر وقت در راه مستقیم حرکت کند، شیاطین با او به مقابله می پردازند و خدا در این راه ناصر اوست.

مطالبات:

° نقش جوانان برجسته است؛ هم امروز که روز مجاهدت و ایستادگی و بصیرت و صبر در گذرگاه انقلاب است و هم در آینده؛  اما همه جوانان از جوانی خود بهره مند نمی‌شوند. بهره مندی از جوانی این است که انسان آن را در طاعت خدا بگذراند که از مهمترین مصادیق آن ترک گناه است.

° سوالات مربوط به شاکله نظام سوالات مهمی است که باید در مراکز تصمیم گیری و تصمیم سازی ( عمدتاً حوزه و دانشگاه ) بین اصحاب فکر مطرح و رویشان فکر و بحث شود.

تدوین کننده: اسحاقی

من فرزند کردستان هستم...

من کردستان و کرمانشاه را دوست دارم...

دیار کردها، قلب من است، وطن من است...

آقایم به دیار کردها رفته است...

قدم بر قلب ما نهاده است...

فرزند زهرا(س)، خوش آمدی به موطن قلب ما...!

بسمه‌تعالی

طرحی  به نام ودیعه!

اگر انگاشتی منظورم بدین است که می خواهی در این سیاه نماکده جایی را اختیار کنی، سخت در اشتباهی!

ودیعه را از این جهت ودیعه گفتندش که، شما را ثمره‌ی آن دانسته‌اند. ودیعه چیزی ست که ما به ازای آن به شما اجازه ی بودن یا داشتن یا دیدن و یا بردن می دهند.

این را که گفتم، نگهش دارید و با من به شهری بیایید.. شهری ست که در آن سکنی گزیدن  ملاحظاتاتی را طلب مینماید!

حال اگر مرا لایق بر این موقف دانید، خوب، دانید دگر! پس گوش خویش را قرضم دهید!

اگر نیز  نادهید، مانند حلقه ی ایف- الس (بخوانید: If, Else) از قسمتی جوری که دیگرکان توجهی ننمایند، وارد اند لاین شده و با درودی به روح بانی این فضا که اجازه تان داد کلام ایطل مرا بخوانید، بروید به سمت در خروجی!

آنچه گویم، نظرگاهانی ست شخصی و ننماید این را حمل بر پشت نحیف س.م و دوستان که گویی بر پشت ش.م نهاده‌اید که هر چه گوییدش، سر  باز زند. پس شما را به هم ای ات ای که دارید بسیار هم دارید، بر پشت ناخنک خودم کامنت بگذارید تا با بردن وی به دم چشمه و آب پاکی بر دیدگانش، دیگر نه تو اثر آن را ببینی نه من که همچون فرزندم دوستش دارم و خودتان جای من!

پس شما و روی این توشه ی جیب کوچک من، یعنی باکس کامنتم!

حال اگر دوست دارید روایت کنم آنچه در این شهر می گذرد، مرا راهنمایی کنید....

بنویسم یا ننویسم...؟

بسم الله الرحمن الرحیم

گزارش دومین دوره مسابقات ملی دانش‌آموزی طراحی و ساخت سامانه‌های هوافضایی

دانشگاه صنعتی شریف

14-15 مهرماه 1390

ایده برگزاری این نمایشگاه، اخبار شبانگاهی ساعت 10 روز پنج‌شنبه 14 مهرماه بود، که دوستان ساعت 11 و اندی اطلاع دادند که فردا یعنی جمعه برای فیلم‌برداری باید به دانشگاه صنعتی شریف برویم.

ساعت 13 جلوی درب اصلی دانشگاه شریف؛

اولین نفر که آمد، آقای نوربخش بود از بچه‌های تیم فیلم‌برداری بود که حدود 13:10 وی را ملاقات نمودم. نفر بعدی آقای شفیعی که حدود 10 دقیقه بعد و نفر آخر این تیم، آقای مهدی مطهر بود که حدود ساعت 13:30 دقیقه به تیم اضافه شد. با هماهنگی قبلی که با آقای دکتر کردخیلی صورت پذیرفته بود، وارد دانشگاه شدیم.

محل برگزاری مسابقات، سالن تربیت بدنی واقع در قسمت شمالی دانشگاه و جلوی ساختمان ابن سینا، مملو از جمعیت دانش‌آموزان و پدران و مادران و مربیانی بود که از بیش از 17 استان و در قالب حدود 137 تیم ثبت نامی، آماده شروع روز دو.م مسابقه بودند.

در ابتدا با آقای مهندس رستگار، مدیر اجرایی این مسابقات، آقای قلی زاده، دکترنوبهاری و دکتر کردخیلی صحبتهایی جهت هماهنگی به عمل آمد.

گزارش را با مصاحبه با دختری از مدرسه سلام فرمانیه آغاز نمودیم که با گلایدری، داوطلب انجام مسابقه شده بود. قبل از انجام مسابقه با بچه‌ها صحبت می‌شد و بعد از فیلم‌برداری از عملکرد سازه‌شان، از آنها سئوالاتی نظیر این‌که راضی هستند از عملکردشان یا خیر، چه احساسی دارند، چه برنامه‌ای برای ادامه این زمینه برای تحصیل و آینده، تهرانی بودن یا شهرستانی بودن و پرسیدن از امکاناتی که در مسابقه شرکت نمودند و در نهایت اینکه از ایرانی بودنشان چه حسی دارند پرسیده می‌شد.

از حضار و عکس العملشان و سایر حواشی هم خوب نمی‌شد گذشت.

در ادامه با آقای قلی‌زاده، دانشجوی کارشناسی ارشد مکانیک پرواز دانشگاه شریف، صحبت نمودیم که توضیحات بسیار خوبی درباره مسابقات، تیم‌های شرکت کننده، انگیزه برگزاری این مسابقات که دومین سال برگزاری آن بود و ارزیابی نسبت به سال گذشته کردند. مهندس قلی‌زاده می‌گفتند که سازه‌هایی ما دیدیم که شاید دانشجوهای دکتری هم نتوانند روی کاغذ محاسباتش را انجام دهند، ولی این بچه‌ها نمونه‌ی عملی‌اش را پیاده کرده‌اند. سپس با آقای دکتر سلطانی، رئیس سابق دانشکده هوافضای شریف که حدود 18 سال در این دانشگاه در حال خدمت نمودن و تدریس می‌باشد، مصاحبه کردیم. متوجه شدیم ایشان مبدع برگزاری این مسابقات در دانشگاه هستند و این ایده را از آمریکا به ایران آورده‌اند. خیلی ابراز خوشحالی و انگیزه هم فرمودنداز اینکه این جو تکاپو و جنب و جوش را از بچه‌ها می‌دیدند و حرفشان این بود که هوافضا را می‌بایست با فرهنگ‌سازی، از سنین ابتدایی برای بچه‌ها جا انداخت و ارزش افزوده‌ی این رشته در ایران بسیار بیش‌تر از سایر رشته‌ها و زمینه‌های علمی و کاری، دانستند.

از حاشیه‌های جالب این مسابقات، برخورد گلایدر یکی از شرکت‌کنندگان با پرده‌ی انتهایی پیست مسابقه بود و سئوالی که از مسئولین در مورد این سازه پرسیده شد که آیا طراحش خودش بوده یا خیر، که متوجه شدیم انتقال دانش از جانب پدر سابقا خلبانش به وی صورت گرفته تا بچه‌هایی که از مدرسه راهنمایی نیکان با سنی حدود 12-14 سال با دو سامانه واتر راکت که در یک کلاس بودند، با این تفاوت که یکی دستی بود و دیگری هم‌چون سامانه‌های موشکی به صورت اتوماتیک درجه را می‌شد کنترل نمود، که راکتشان پس از شلیک، سقف سالن که از جنس طلق بود را سوراخ و به خارج از سالن رفت و بگیرید تا دانش‌آموزی که به همراه خانواده‌اش از شهر آمل آمده بود و مادر دائما می‌گفت دختر من با تیم انفرادی به مسابقات آمده!

و نیز بچه‌های دبیرستان خواجه نصیر که آنها نیز عملکردشان در نوع خود جالب بود و پس از مصاحبه، روی کار تیمی خیلی تاکید داشتند و جزو رتبه‌های اول تا سوم شدند. هم‌چنین یکی از شرکت‌کنندگان از اصفهان، هندراکت آورده بود و خیلی با اعتماد به نفس، راکت خودش را با دست پرتاب کرد و بار اول خودش هم به همراه راکتش به زمین خورد ولی با استقامت بار دوم نیز پرتابش را انجام داد. این در حالی  بود که کل سالن را سکوتی حیرت‌انگیز فراگرفت که این دانش‌آموز با چه اعتمادبه نفسی این پرتاب بی‌مزه را انجام داد!

آخر مسابقه هم بچه‌هایی از دانشگاه شریف به نمایندگی از دانشکده‌هاشان با موشک کاغذی در بخش گلایدر شرکت نمودند!

گزارش ما تا ساعت 17:30 طول کشید و با ترکیدن بادکنک‌ها توسط بچه‌های شریف که روی آن‌ها تولد دکتر کردخیلی را تبریک گفته بودند، پرونده این برنامه که غرور و افتخار ملی را، در تک تک سلول‌های دانشجویانی مثل من زنده کرد، که نوجوانان و جوانان این مرز و بوم با چه انگیزه‌ای، در حال تلاش برای ساختن آینده‌ی این کشور هستند، بسته شد...

یا علی

هر چه بود گذشت.. بذار اعتراف کنم...بلند بلند ... از کیا که خوشمان نیامد و دپ نزدیم...

چه روزها که لنگ ها را در خوابگاه هوا ندادیم... از سر همان کسان

چه کسان را اذیت ننمودیم. در چه دعواها که شرکت نکردیم، البته همه ما رو به عنوان انسان شخیصی که کار فرهنگی هم می کنه می شناختنتد ولی همه می دانیم که خدا ستار العیوب بوده و هیچ کس نفهمید ما چهه شر و شوری بودیم و کمی هستیم!

چه شبها که بحث ها نرفت بر اتاقمان. کسی تاب اتاق واقعه را نداشت در خوابگاه.(ساختمان 17-اتاق 2)

چه روزهاو شبها که با دوچرخه ی کذاییم امیر آباد-انقلاب نکردم. چه تصادفها را که نگذراندم و چه نیمچه تصادفی نبودکه نکردم ....

می خوام ادامه بدم. اما حوصلم الان نمی کشه. وبلاگ نویسی مثل رمان خوندنه. باید توی بطلات های اوقات نگاشت تا خواندنی شود.

هر چه بود، دیروز در روز 12 مهر به بنده خبر دادند که با گذراندن درس زبان انگلیسی، با نمره ی 16 (در زبان یعنی خیلی!) از دوره ی کارشناسی معدن (بخوانید: Ma'den) فارغ شدیم و امیدواریم شاهد رشد و نمو این  کودک عرصه ی مهندسی باشیم. اما دریغا که این نوزاد را دیوانه اش کردیم آنقدر در زمان جنینی اش این و آن ور بردیمش. 

هم اکنون هم در دانشکده مدیریت دانشگاه تهران، رفته ایم بازرگانی بخوانیم. تلاش و جهد بسیار می طلبد...

ولی بگویم همه اینها بازی بود. دنیا همین است. تا در آن فضای زیبای خوابگاه و دانشگاه بودیم، مستغرق به خویش گشته بودیم، حال که آمدیم بیرون، می بینیم که بازی بیش نبود ....